Жеке кәсіпкерлікті қорғау және қолдау туралы Қазақстан Республикасының
1992 жылғы 4 шілдедегі N 1543-XII Заңы
Осы редакция ҚР 2003 ж. 8 мамырдағы N 411-II Заңымен енгізілген өзгерістеріне дейін қолданылды
Осы Заң жеке кәсіпкерлікті қорғау мен оны қолдаудың негізгі түрлері мен әдістерін белгілейді, мемлекеттің жеке кәсіпкерлік қызметке тікелей араласудан бас тарту саясатын, жеке кәсіпкерлердің барынша еркіндігін, коммерциялық құпияның қорғалуын және мемлекеттік органдар мен лауазымды адамдардың жеке кәсіпкерлердің хұқықтарын бұзғаны үшін жауаптылығын баянды етеді.
I ТАРАУ. ЖАЛПЫ ЕРЕЖЕЛЕР
1-бап. Жеке кәсіпкерлік ұғымы
1. Жеке кәсiпкерлiк - азаматтардың өздерiнiң (жеке кәсiпкерлiк) немесе мемлекеттiк емес заңды тұлғалардың (заңды тұлғалардың жеке кәсiпкерлiгi) меншiгiне негiзделген және азаматтардың немесе мемлекеттiк емес заңды тұлғалардың атынан олардың тәуекелiмен және мүлiктiк жауапкершiлiгiне алынып жүзеге асырылатын, азаматтардың және мемлекеттiк емес заңды тұлғалардың табыс табуға бағытталған бастамашылық қызметi.
2.
3. Жеке кәсіпкерлердің меншігіне қол сұғуға болмайды, ол заңмен қорғалады.
Жеке кәсіпкер болып табылатын шаруашылық жүргізуші субъектінің қызметін тоқтата тұру және оны күштеп тарату сот шешімімен ғана жүргізілуі мүмкін. Қазақстан Республикасының заң актiлерiнде көзделген жағдайлардан басқа кезде жеке кәсіпкерлердің қызметін шектеуге болмайды.
1-бап өзгерді Қазақстан Республикасының 02.07.97 ж. N 144-I Заңымен
1-бап өзгерді Қазақстан Республикасының 29.11.99 ж. N 488-II Заңымен
2-бап. Жеке кәсіпкерлікті қорғау туралы заңдар
