Авариялық-құтқару қызметi және құтқарушылардың мәртебесi туралы
1997 ж. 27 наурыздағы N 87-1 Қазақстан Республикасының Заңы
(ҚР 22.12.98 ж. N 327-1; 23.06.00 ж. N 55-11 Заңдарымен
енгізілген өзгерістерімен)
Осы редакция 2004 жылғы 15 маусымдағы N 563-II Қазақстан Республикасының Заңымен енгізілген өзгерістеріне дейін қолданылды
I тарау. Жалпы ережелер (1 - 6 баптар)
II тарау. Авариялық-құтқару қызметi мен құрамалары (7 - 15 баптар)
III тарау. Авариялық-құтқару қызметi мен құрамаларының (16 - 20 баптар)
төтенше жағдайларды жоюға қатысуы
IV тарау. Құтқарушылар және олардың мәртебесi (21 - 30 баптар)
V тарау. Қорытынды ережелер (31 - 33 баптар)
Осы Заң табиғи және техногендiк сипаттағы төтенше жағдайларды жою үшiн құрылған авариялық-құтқару қызметi мен құрамаларының ұйымдастырылуы мен қызметi кезiнде қоғамдық қатынастарды реттейдi, құтқарушылардың мәртебесiн белгiлейдi.
I тарау. Жалпы ережелер
1-бап. Негiзгi ұғымдар
Осы Заңда мынадай негiзгi ұғымдар пайдаланылады:
авариялық-құтқару қызметi - негiзiн өзiне құрылымдық жағынан авариялық-құтқару жұмыстары мен шұғыл жұмыстарды орындайтын атқарушы-құтқарушыларды, кiшi, орта және жоғары құрамдағы осы жұмысты басқарушы-құтқарушыларды және осы жұмысты техникалық жағынан қамтамасыз ететiн көмекшi қызметтердi қамтитын авариялық-құтқару құрамалары құрайтын, қызмет мiндеттерi жағынан бiртұтас жүйеге бiрiктiрiлген, төтенше жағдайлардың алдын алу және оларды жою жөнiндегi мiндеттердi шешуге арналған басқару органдарының, күштер мен құралдардың жиынтығы;
авариялық-құтқару құрамасы - негiзiн арнаулы техникамен, жабдықтармен, құралдармен, аспаптармен және материалдармен жарақтандырылған құтқарушылар бөлiмшелерi құрайтын, құтқару жұмыстары мен шұғыл жұмыстарды жүргiзуге арналған дербес немесе авариялық-құтқару қызметiнiң құрамына енетiн құрылым;
